Een oude man stapt in een taxi en vraagt de chauffeur of hij hem over 10 dagen naar een hoge rots wil brengen. Solo is verbijsterd. 'Blowing Rock' - waar de wind alles omhoog blaast - als eindbestemming voor een enkele reis ? Regisseur Rahmin Bahrami maakte een indrukwekkende film, in de neo-realistische stijl van Fellini over verantwoordelijkheid en noodlot. Goodbye Solo won in 2008 de prijs van de filmcritici op het filmfestival van Venetië.
Ben ik mijn broeders hoeder ?
De Senegalees Souleymane (Solo, Souleymane Sy Savane) is een "easy going" man. Hij is gelukkig en dat straalt van hem uit. In zijn taxi is het goed toeven en hij praat honderduit. Solo heeft geen vijanden, hij is met iedereen goede maatjes en zijn vrouw verwacht hun eerste kind. In zijn vrije tijd leert hij voor steward en hij heeft daarom een sollicitatie lopen bij een vliegtuigmaatschappij. Zijn vrouw Quiera (Carmen Leyva) ziet dat niet zo zitten want ze vindt het al erg dat hij 's nachts moet werken met de taxi dus ze ruziën over de toekomst.
William (Red West) ontmoet Solo wanneer hij met de taxi naar de bioscoop gaat. Hij vraagt Solo hem de volgende dag wéér op te halen en dan blijkt dat hij zijn appartement en al zijn bezittingen verkocht heeft. Hij zoekt een motel. Solo vertrouwt het niet en neemt hem mee naar huis. William blijft op de bank slapen en de volgende dag installeert Solo hem in een goedkoop motel in de buurt. Naarmate de dagen verstrijken wordt Solo mismoediger. Hij weet vrijwel zeker dat William een einde aan zijn leven wil maken maar hij begrijpt er niets van. Op alle mogelijke manier probeert hij meer informatie van de oude man los te krijgen maar dat lukt niet. Wanneer hij uiteindelijk het jasje van William doorzoekt vindt hij een foto van een jongen. Is hij de zoon van William ? Solo vraagt het hem op de man af maar William zet hem de deur uit en zegt dat hij wel een andere taxichauffeur zal nemen. Solo moet moeite doen om zijn vertrouwen terug te winnen en tenslotte breekt de datum aan. Solo vraagt of zijn pleegdochtertje Alex (Diana Franco Galindo) mee mag "want ik kan het niet alleen aan". William stemt toe en ze vertrekken voor de lange rit naar 'Blowing Rock'.
Erlkönig
Wat de film zo mooi maakt is vooral de combinatie van twee factoren. Ten eerste is alles gefilmd in de troosteloze omgeving van een industriestadje in North Carolina. Geen glazen paleizen, geen mooie mensen, allemaal heel erg alledaags. Gewoon een taxi-chauffeur die zijn werkt doet. Ten tweede gebeurt er niets spectaculairs in de film. De ruzie van Solo met zijn Quiera, zijn nachtelijke taxiritjes, het verblijf van William in het goedkope motel, het is allemaal op zichzelf niet bijzonder. Juist daardoor is er een prachtige opbouw van de spanning voelbaar. Wat gaat er gebeuren ? Is het noodlot onafwendbaar ? Wat zijn de diepere motieven van William ? Wat moet Solo doen als William zijn hulpaanbod van de hand wijst ? Allemaal vragen waarop geen antwoord komt. Wat rest is puur mededogen. Aan het einde staan de tranen in je ogen door de diepe onmacht die je voelt.
Goodbye Solo is zo'n film waarover je eindeloos kunt napraten en nadenken. Vooral over de rol van het toeval in het leven. Solo is met zijn taxi 'toevallig' uitgekozen door William, verandert dat iets aan zijn verantwoordelijkheid ? Hoe moet je een onbekende benaderen die depressief lijkt en mogelijk met zelfmoordplannen rondloopt ? Hoe diep mag je graven in het privé-leven van de ander ? Mag Solo het meisje erbij betrekken ?
De dodenrit, de mist, het prachtige herfst-uitzicht vanaf de hoge rots: Goodbye Solo kun je zien als een moderne variant op de Erlkönig van Goethe.
Reacties