Credo Quia Absurdum

Goodbye Solo

Een oude man stapt in een taxi en vraagt de chauffeur of hij hem over 10 dagen naar een hoge rots wil brengen. Solo is verbijsterd. 'Blowing Rock' - waar de wind alles omhoog blaast - als eindbestemming voor een enkele reis ? Regisseur Rahmin Bahrami maakte een indrukwekkende film, in de neo-realistische stijl van Fellini over verantwoordelijkheid en noodlot. Goodbye Solo won in 2008 de prijs van de filmcritici op het filmfestival van Venetië.

A Single Man

George Falconer (Colin Firth) woont al 16 jaar samen met zijn vriend Jim. Zijn leven ligt aan scherven wanneer Jim verongelukt in een auto-crash. Het is 1962, kort na de Cuba-crisis, een tijd waarin het voor iemand met een homoseksuele relatie nog niet zo eenvoudig is om zijn verdriet te uiten. George is zelfs niet welkom bij de begrafenis, want die is "alleen voor familie". Een verhaal over grote liefde en kleine gebeurtenissen die het leven zin geven. De eerste film van mode-ontwerper Tom Ford is op dit moment genomineerd voor een Oscar.

DeUsynlige - Troubled Water

"When darkness comes, and pain is all around...". Water speelt een grote rol in Troubled Water van de Noorse regisseur Erik Poppe. Water als bron van dood en leven, smerig en schoon water, doop en tranen. Met grote levensvragen als hoofdthema: Bestaat God, Waar komt het kwaad vandaan ? Is vergeving en verzoening mogelijk ? Alles omlijst met schitterend orgelspel van componist Iver Kleive en een indrukwekkende orgelversie van "Bridge over Troubled Water".

De Nieuwe Man

Berend Bepol is scheepsbouwer. Het is 1912, de zaken gaan vanzelf en Berend is een echte directeur geworden. Zijn vader liep nog op de werf rond in werkkleding en met een meetlint om zijn hals maar Berend verdeelt zijn tijd tussen zijn kantoor, waar hij filosofische gedachten ontwikkelt, de herenclub en zijn botaniseer-wandel hobby. Hij laat het werk op de werf over aan zijn meesterknecht Niesten. Wat vooral opvalt is dat in het boek helemaal niet gecommuniceerd wordt. Bepol heeft nooit een echt gesprek met Niesten, hij weet zelfs niet eens of Niesten zijn voornaam of zijn achternaam is. Bepol houdt regelmatig tenenkrommende monologen tegen zijn gezin maar door gebrek aan tegenspraak slaat hij helemaal door.

IJzeren tijd

Elisabeth Curren lijdt aan een terminale vorm van kanker. Ze weigert verdere behandeling. Wanneer een zwerver een slaapplaats zoekt in haar tuin neemt ze hem op in huis. Vercueil ontpopt zich meer en meer als haar doodsengel die haar begeleidt op haar laatste levensreis. Het boek is geschreven als een lange brief aan haar dochter die in Amerika woont. In IJzertijd neemt Coetzee ondubbelzinnig afstand van de apartheid in Zuid Afrika. Hij schildert de verschrikkingen en de morele leegte in de dingen die Elizabeth meemaakt in haar laatste levensdagen. Ze kan het proces niet tegenhouden, ze heeft geen antwoorden, maar ze participeert in het stervensproces. Een geweldig mooi boek van Coetzee dat doet denken aan "Disgrace", maar milder van toon. (J.M. Coetzee, 1970)

In the Electric Mist

Inspecteur Dave Robicheax (Tommy Lee Jones) krijgt te maken met een aantal moorden op jonge vrouwen. De dader is een psychopaat die zijn slachtoffers verminkt. Tijdens het onderzoek heeft Dave een déja-vu gevoel. Toen hij nog jong was heeft hij gezien dat een zwarte man werd doodgeschoten tijdens een in scène gezette ontsnappingspoging. Een filmmaatschappij is actief in de omgeving en Dave krijgt te maken met een dronken hoofdrolspeler die suggereert dat hij meer van de achtergronden weet.

Het Ritueel

Een rechter krijgt een zaak onder ogen waarin een drietal acteurs wordt beschuldigd van het opvoeren van een obsceen toneelstuk. In zijn onderzoek zaagt hij op een denigrerende manier door over het privé leven van de kunstenaars. Hij maakt misbruik van zijn positie om de tekortkomingen en onzekerheden van de acteurs bloot te leggen. Op hun beurt doen zij hetzelfde met de rechter. Terwijl zij het stuk voor de rechter spelen - het is inderdaad obsceen - krijgt hij een hartaanval en sterft. De film is Ingmar Bergman's antwoord op de kritiek die hij als kunstenaar kreeg. Een psychologisch horrorverhaal waarvan je achteraf zou willen dat je het niet gezien had. (1969 met Ingrid Thulin, Gunnar Björnstrand en Anders Ek)

On the Waterfront

Het credo van de georganiseerde misdaad luidt: "Do it to him before he does it to you", sommigen noemen dit ook wel de doctrine van de "pre-emptive strike". Het is ook de manier waarop maffia-vakbondsman Johnny Friendly (Lee J. Cobb) de wind er onder houdt bij de arbeiders in de haven van New York. Tegen vergoeding van een paar dollar per dag garandeert hij werk en veiligheid. Geen geld, geen werk. En over "strike" gesproken, Johnny is er ook niet vies van om het lossen van een schip een paar dagen uit te stellen wanneer de reder onvoldoende dokt. Wanneer de jonge Terry Malloy (Marlon Brando) gedwongen wordt mee te werken aan de liquidatie van een vriend die "wil praten" begint zijn geweten te knagen.

Dekalog - De tien geboden volgens Krzystof Kieslowski

"Dé mooiste film" bestaat niet maar als dat wél zo zou zijn gooit Krzystof Kieslowski hoge ogen met zijn Dekalog cyclus. Tien schitterende korte films van ongeveer een uur waarin hij ons meeneemt op een ontdekkingsreis naar de bronnen van de moraal. Hoe moet je leven, hoe moet je handelen ? Elk van de films behandelt 'min of meer' één van de bijbelse tien geboden, maar de boodschap is nooit zwart-wit, nergens moraliserend. Kieslowski wil zijn toeschouwers laten participeren in een zoektocht naar het goede waarbij het doel is dat iedereen zich kan identificeren met elk van de personages. Dat levert uitzonderlijk intense toneeltjes op, redenen voor diepgaande gesprekken achteraf met familie en vrienden, bronnen voor zelfkennis. God is aanwezig in de films, hij leeft mee maar hij participeert niet in de handeling, hij ontslaat de mens niet van zijn verantwoordelijkheid.

La Dolce Vita

Federico Fellini begint La Dolce Vita met beelden die doen denken aan de wederkomst van Christus, oordelend over Rome, een stad die ten onder gaat aan zinloosheid en amoreel gedrag. Het enorme Christusbeeld met de armen geheven daalt neer uit de hemel, hangende aan een helikopter, op weg naar de Sint Pieter. In een tweede helikopter zitten een journalist en een fotograaf die meer belangstelling hebben voor het zonnebadend vrouwelijk schoon op het dak van een Palazzo dan voor het beeld. Deze openingsbeelden geven de essentie weer van de film, hoewel Fellini geen christelijke boodschap verwerkt in zijn verhaal.